Kutu oyunu mu, masadaki karekod mu? Parça kaybı, bakım, personel yükü ve müşteri deneyimi açısından kısa bir karşılaştırma.
Jenga, Uno, tavla, dama, mikado, Monopoly, Catan… Tanıdık ve elle tutulur. İşletme gözüyle bakınca bir de yükü var.
Masada bir karekod durur. Müşteri telefonuyla okutur, oyun uygulama indirmeden tarayıcıda açılır; aynı masadakiler aynı oyuna katılır. Oyunluk bu modeli sunar.
Fiziksel oyunlar sohbet odaklı küçük mekânlarda ve kitap-kahve konseptlerinde anlamlıdır.
QR tabanlı dijital oyunlar kalabalık mahalle mekânlarına, üniversite çevresine, brunch mekânlarına ve barlara uyar; tekrar gelen müşteriyi görmek isteyen her işletmeye.
Çoğu zaman en iyisi ikisi bir arada: rafta klasikler, her masada bir karekod.
Hayır. Müşteri karekodu okutur, oyun tarayıcıda açılır.
Oyunlar hafiftir; mekânın Wi-Fi'ı da mobil veri de yeter.
Hayır. Dijital oyunlar kutu oyunlarının yerine geçmez, yanına eklenir.
Ödülü mekân belirler (ikinci kahveye indirim, tatlı ikramı). Seçilen akıl oyununda hedefi tutturan müşteriye tek kullanımlık kod çıkar, kasada gösterir.